کابل‌های فیبر نوری زیر آب بر اساس نوع متفاوت هستند و می‌توانند به صورت تک حالته یا چند حالته، زره‌دار یا غیر زره‌دار، و تکرارشونده یا غیر تکرارشونده طبقه‌بندی شوند. این کابل‌ها در بستر دریا قرار می‌گیرند تا قاره‌ها را به هم متصل کنند و حجم عظیمی از اطلاعات را بین کشورها منتقل کنند. کابل‌های تک حالته در مسافت‌های طولانی به طور بهینه عمل می‌کنند، در حالی که کابل‌های چند حالته در مسیرهای کوتاه‌تر استفاده می‌شوند. کابل‌های زره‌دار شامل لایه‌های اضافی برای محافظت در برابر آسیب ناشی از سنگ یا ماهیگیری هستند و کابل‌های غیر زره‌دار برای استقرار در اعماق دریا سبک‌تر هستند. تعداد کمی از کابل‌ها از تکرارکننده‌ها برای تقویت سیگنال‌ها در هزاران کیلومتر استفاده می‌کنند، در حالی که برخی دیگر برای اتصالات کوتاه‌تر بدون تکرارکننده عمل می‌کنند. درک انواع کابل‌ها به انتخاب کابل مناسب برای هر مسیر اقیانوسی کمک می‌کند. بخش عمده‌ای که در زیر آمده است، چگونگی برآورده شدن نیازهای جهانی توسط هر کابل را بررسی می‌کند.

تمایز بین یک پچ پنل فیبر نوری و یک جعبه ترمینال فیبر نوری به عملکردها و کاربرد اصلی آنها در یک شبکه خلاصه می‌شود. یک پچ پنل فیبر نوری به عنوان مرکزی برای اتصال و سازماندهی فیبرها عمل می‌کند که فرآیند ایجاد یا تغییر اتصالات را ساده می‌کند. در مقایسه، یک جعبه ترمینال فیبر نوری مکانی امن برای اتصال و محافظت از کابل‌های فیبر، معمولاً در لبه شبکه یا نقاط اتصال کاربر، فراهم می‌کند. هر دو نقش مهمی در محافظت و مدیریت کابل‌های شما دارند، اما هر کدام برای موقعیت منحصر به فردی در پیکربندی شما طراحی شده‌اند. درک این عملکردها می‌تواند هنگام ساخت یا بهبود یک شبکه فیبر کمک کند. بخش بعدی توضیح می‌دهد که چگونه هر یک در پیکربندی‌های واقعی قرار می‌گیرند.

Cat5، Cat5e، Cat6 و Cat6a انواع کابل‌های اترنت هستند که برای شبکه‌سازی دستگاه‌ها استفاده می‌شوند. Cat5 از سرعت‌هایی تا ۱۰۰ مگابیت بر ثانیه پشتیبانی می‌کند و برای تنظیمات اولیه خانگی مناسب است. Cat5e این سرعت را تا ۱ گیگابیت بر ثانیه افزایش می‌دهد و تداخل سیگنال‌ها را کاهش می‌دهد، که آن را برای اکثر نیازهای خانگی و دفاتر کوچک قابل اعتماد می‌کند. Cat6 از سرعت‌های بالاتر تا ۱۰ گیگابیت بر ثانیه در فواصل کوتاه پشتیبانی می‌کند و آن را به گزینه‌ای عالی برای محل‌های کار یا پخش جریانی تبدیل می‌کند. Cat6a این سطح را ارتقا می‌دهد و سرعت ۱۰ گیگابیت بر ثانیه قابل اعتماد را در فواصل طولانی‌تر ارائه می‌دهد که برای مناطق بزرگتر یا آینده‌نگری مناسب است. همه آنها الزامات سرعت، مسافت و کاربرد مختلفی را برآورده می‌کنند. بخش بعدی توضیح می‌دهد که چه زمانی باید هر کدام را انتخاب کرد.

کد رنگی فیبر، علائم رنگی کابل‌های فیبر نوری را نمایش می‌دهد. این کد رنگی امکان شناسایی سریع و آسان هر رشته فیبر را در حین نصب یا تعمیر فراهم می‌کند. اکثر سیستم‌ها از یک مجموعه اولیه از دوازده رنگ استفاده می‌کنند که هر کدام به یک شماره متصل هستند و این امر، کار را برای تکنسین‌ها در همه جا، سازگار و آسان می‌کند. کد رنگی در انواع کابل‌ها، از رشته‌های تکی گرفته تا دسته‌های بزرگ و چند فیبری، قابل استفاده است. برای هر متخصص شبکه، درک کد رنگی فیبر، سردرگمی را کاهش داده و کار را تسریع می‌کند. در بخش بعدی، متوجه خواهید شد که نمودار کد رنگی چگونه به نظر می‌رسد، چرا توالی آن مهم است و نکاتی برای تفسیر رنگ‌ها در کابل‌های واقعی ارائه شده است.

محفظه فیبر نوری یک جعبه محافظ است که کابل‌ها و اتصالات فیبر نوری را در خود جای داده و سازماندهی می‌کند. این محفظه‌های فیبر نوری از کابل‌ها در برابر گرد و غبار، رطوبت و آسیب فیزیکی محافظت می‌کنند و مدیریت کارآمد کابل را تسهیل می‌کنند. اکثر محفظه‌ها در سبک‌های رکمونت یا دیواری، با سینی‌ها و پورت‌های شفاف برای مدیریت منظم کابل‌ها موجود هستند. یک محفظه با کیفیت به تکنسین‌ها این امکان را می‌دهد که مشکلات را به سرعت شناسایی و برطرف کنند، زمان از کار افتادگی را به حداقل برسانند و پایداری شبکه را حفظ کنند. برخی از آنها برای استفاده در فضای باز طراحی شده‌اند و می‌توانند در شرایط سخت مقاومت کنند. انتخاب محفظه مناسب به تعداد کابل، فضای نصب موجود و اینکه آیا استفاده در فضای داخلی یا خارجی مورد نیاز است، بستگی دارد. در ادامه، انواع، کاربردها و توصیه‌هایی را برای انتخاب محفظه فیبر نوری مناسب برای هر پیکربندی پوشش خواهیم داد.

کابل‌های فیبر نوری هوایی در انواع مختلفی مانند ADSS (خودنگهدار تمام دی‌الکتریک)، کابل‌های شکل ۸ و کابل‌های لش‌دار وجود دارند. هر نوع از روش متفاوتی برای آویزان کردن کابل بین تیرها، مقاومت در برابر بادهای شدید و محافظت از خود در برابر آب و نور خورشید استفاده می‌کند. کابل‌های ADSS از مواد قوی اما سبک وزن استفاده می‌کنند و به هیچ سیم نگهدارنده اضافی نیاز ندارند. کابل‌های شکل ۸ دارای یک سیم فولادی داخلی برای آویزان کردن هستند. کابل‌های لش‌دار دارای یک سیم اضافی برای نگهدارنده هستند و در حین نصب به آن متصل می‌شوند. خوب است که تفاوت آنها را بدانید تا کابل مناسب را برای کار شهری یا روستایی انتخاب کنید. در زیر نحوه کار این نوع کابل‌ها، شکل ظاهری آنها و محل استفاده از آنها برای بهترین اثر را بررسی می‌کنیم.

کابل ADSS به معنای کابل خودنگهدار تمام دی‌الکتریک و کابل ASU به معنای کابل هوایی-زیرزمینی است. کابل ADSS معمولاً برای خطوط برق هوایی استفاده می‌شود زیرا نیازی به تکیه‌گاه فلزی ندارد. طراحی آن سبک و مقاوم در برابر آب و هوا و تداخل الکتریکی است. کابل ASU در بالا و زیر زمین کار می‌کند و فرصت‌های بیشتری را برای استقرار آن در مکان‌های مختلف فراهم می‌کند. هر دو نوع کابل در نحوه توزیع فشار، نصب و تحمل، تفاوت‌هایی دارند. درک ویژگی‌های اصلی هر یک، انتخاب کابل مناسب برای کارهای الکتریکی یا اطلاعاتی را امکان‌پذیر می‌کند. بخش‌های زیر، ویژگی‌های مهم، کاربردها و دستورالعمل‌های انتخاب کابل‌های ADSS در مقابل ASU را برای هر اندازه یا نیاز پروژه مقایسه می‌کنند.

ADSS و OPGW دو نوع کابل فیبر نوری هستند که در خطوط انتقال برق برای داده و ارتباطات استفاده می‌شوند. کابل‌های ADSS بین تیرها آزادانه آویزان می‌شوند و نیازی به اتصال زمین الکتریکی ندارند، که آنها را برای مناطق با میدان الکتریکی بالا یا مقاوم‌سازی مناسب می‌کند. کابل‌های OPGW هم به عنوان سیم زمین و هم به عنوان مسیر ارتباطی عمل می‌کنند و محافظت قوی در برابر صاعقه و مکانیکی را فراهم می‌کنند. هر کابل مزایای خود را دارد و انتخاب بین این دو معمولاً نشان دهنده پیکربندی خاص خط برق، بودجه و آب و هوای منطقه‌ای شما است. این مرجع، عوامل مهمی را برای کمک به شما در انتخاب بهترین گزینه برای نیازهای پروژه‌تان شرح می‌دهد.