ADSS-kabel De ADSS-systemen worden 3 tot 6 meter onder de fasegeleiders geïnstalleerd. Geaarde pantserstaven ondersteunen de glasvezelkabel bij elke steunconstructie. Energiebedrijven hebben melding gemaakt van storingen in ADSS-systemen die op hun hoogspanningslijnen zijn geïnstalleerd. Het hoge elektrische veld op transmissielijnen genereert continue corona-ontlading aan het uiteinde van de ondersteunende pantserstaven. Deze ontlading leidt tot kabeldegradatie. In vervuilde omgevingen veroorzaakt droge boogontlading kabeldegradatie wanneer mist of dauw de kabel af en toe nat maakt. De levensduur van ADSS-systemen op hoogspanningslijnen is afhankelijk van de volgende factoren:

Elektrisch

Corona-effect

Droogbandboogvorming

Ruimtepotentiaal effect

Mechanisch

Spanwijdte en doorbuiging

Spanning op kabels

Milieu

Windsnelheid en eolische trillingen

Samenstelling van de mantel voor UV-bestendigheid (UV-straling van de zon)

Vervuiling en temperatuur

Alle ADSS-glasvezelkabels (Allow Dielectric Self Supporting) bevinden zich in sterke elektrische velden. Hun mantel kan onderhevig zijn aan droge boogontladingen en corona-ontladingen, vooral in sterk vervuilde gebieden met weinig regenval, waar regelmatig neerslag met een hoge geleidbaarheid op de kabel valt en deze zelden door natuurlijk regenwater wordt gereinigd.

Corona-ontladingen of droge-bandvonken doorboren de kabelmantel, waardoor water kan binnendringen. Dit leidt tot beschadiging van het aramidegaren en het blootleggen van de PBT-buizen met de optische vezels. In ernstigere gevallen kan een enorme afname van de mechanische sterkte zelfs leiden tot het doorbreken van de kabel.

Corona-effect

Corona-ontlading wordt verwacht op plaatsen met lokaal hoge elektrische velden, veroorzaakt door scherpe randen, bijvoorbeeld aan de uiteinden van de pantserstaven van hoogspanningsleidingen. Pantserstaven zijn bevestigd aan de hoogspanningsleidingconstructies, ondersteunen de kabels, bieden mechanische sterkte ter bescherming tegen buigen en aarden de kabels. Afhankelijk van de plaatsing van de kabel ten opzichte van de hoogspanningsgeleiders, kunnen de spanning van de geleider en de vervuiling op het kabeloppervlak stroom door de kabel laten lopen. Dit leidt tot corona, microvonken en droge boogontladingen, vooral in de buurt van de mast waar het elektrische veld het sterkst is. De lokale partiële ontladingsprocessen omvatten de emissie van UV-straling en de vorming van ozon en andere zuren, reagentia die de gegalvaniseerde geleiders en de ADSS-mantel aantasten.

Droogbandbooglassen

Hoewel ADSS-kabels elektrisch niet-geleidend zijn, kan vervuiling die zich op de buitenmantel ophoopt, ze geleidend maken. Wanneer de vervuilingslaag ongelijkmatig nat wordt, wordt deze halfgeleidend. De meeste gevallen van defecte ADSS-kabels deden zich voor in sterk vervuilde gebieden of kustgebieden. De zeewind blaast zoutwaterdruppels op het oppervlak van de glasvezelkabel, waardoor de kabel bedekt raakt met een dunne zoutlaag. Mist of dauw bevochtigt de vervuilingslaag en vormt een geleidende laag op het kabeloppervlak. Capacitieve koppeling tussen de fasegeleiders en de glasvezelkabel induceert stroom langs de natte vervuilingslaag. Deze stroom droogt de laag uit en vormt kleine droge banden. De droge band onderbreekt de stroom en genereert een hoge spanning over de band. Deze spanning produceert vonken. Het verwarmingseffect van de vonk verlengt de droge band, waardoor de vonkvorming stopt. Condensatie en door de wind meegevoerd zout water van zee bevochtigen de kabel echter opnieuw en veroorzaken opnieuw vonkvorming. Vonkvorming in droge banden is een periodiek verschijnsel dat optreedt wanneer de kabel tegelijkertijd nat en vervuild is.

Hoe hoger de vervuiling en het vochtgehalte, hoe hoger de geïnduceerde stroom. Daarom zijn droogboogontladingen en corona-ontladingen in subtropische gebieden bijzonder schadelijk vanwege de specifieke klimaatomstandigheden: een droge periode van acht tot negen maanden, gevolgd door een kortere regenperiode in de winter. De vervuilingslaag op het kabeloppervlak na de droge periode is hard en kleverig, en vooral dik in de buurt van kabelklemmen, wat een ernstig corona-probleem veroorzaakt.

Energiebedrijven zouden moeten zoeken naar testprocedures voor het evalueren van ADSS-glasvezelkabels die op bovengrondse hoogspanningsleidingen zijn geïnstalleerd. Organisaties zoals IEEE, WAPA, EPRI, BPA, Washington State University en anderen blijven dit onderwerp bestuderen.