លោក Charles Kao ដែលបានរកឃើញលក្ខណៈសម្បត្តិរូបវន្តមួយចំនួននៃកញ្ចក់នៅក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1960 បានបង្កើតមូលដ្ឋានគ្រឹះសម្រាប់ការទំនាក់ទំនងទិន្នន័យល្បឿនលឿននៅក្នុងយុគសម័យព័ត៌មាន ហើយត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា "បិតានៃការទំនាក់ទំនងតាមខ្សែកាបអុបទិក"។ មុនពេលការងារត្រួសត្រាយផ្លូវរបស់លោកវេជ្ជបណ្ឌិត Kao វាត្រូវបានគេជឿយ៉ាងទូលំទូលាយថា សរសៃកញ្ចក់មិនស័ក្តិសមជាអ្នកដឹកនាំព័ត៌មានទេ ដោយសារតែការបាត់បង់សញ្ញាច្រើនហួសហេតុដែលបណ្តាលមកពីការខ្ចាត់ខ្ចាយពន្លឺ។ លោកវេជ្ជបណ្ឌិត Kao បានដឹងថា ដោយការបន្សុទ្ធកញ្ចក់ដោយប្រុងប្រយ័ត្ន វាអាចបង្កើតបាច់សរសៃល្អិតៗដែលអាចបញ្ជូនព័ត៌មានយ៉ាងច្រើនលើចម្ងាយឆ្ងាយជាមួយនឹងការចុះខ្សោយសញ្ញាតិចតួចបំផុត និងអាចជំនួសខ្សែស្ពាន់សម្រាប់ការទំនាក់ទំនង។ លោកបានចែករំលែករង្វាន់ណូបែលផ្នែករូបវិទ្យាឆ្នាំ 2009 ជាមួយអ្នករូបវិទ្យាកាណាដា Willard S. Boyle (1924-2011) និងអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រអាមេរិក George E. Smith (1930-)។ ពួកគេរួមគ្នាបានបង្កើតឧបករណ៍ភ្ជាប់បន្ទុកសម្រាប់បំលែងព័ត៌មានអុបទិកទៅជាសញ្ញាអគ្គិសនី។ សរសៃអុបទិក និងឧបករណ៍ភ្ជាប់បន្ទុកអាចឱ្យមានការទំនាក់ទំនងប្រភេទ broadband ដែលព័ត៌មានវិទ្យាវេជ្ជសាស្ត្រសម័យទំនើប និងការបោះពុម្ពផ្សាយតាមអេឡិចត្រូនិកពឹងផ្អែក ក៏ដូចជាឧបករណ៍ថតរូបភាពជាក់លាក់នៅក្នុងឧបករណ៍ភ្នែក និងមីក្រូទស្សន៍ផងដែរ។

លោក Charles Kao កើតនៅថ្ងៃទី 4 ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 1933 នៅទីក្រុងសៀងហៃ ប្រទេសចិន។ ឪពុករបស់លោក ដែលជាមេធាវី បានទទួលសញ្ញាបត្របណ្ឌិតផ្នែកច្បាប់ពីសាកលវិទ្យាល័យ Michigan ក្នុងឆ្នាំ 1925 ហើយក្រោយមកបានក្លាយជាសាស្ត្រាចារ្យនៅសាកលវិទ្យាល័យ Soochow ក្នុងទីក្រុងសៀងហៃ។ កាលនៅក្មេង លោកវេជ្ជបណ្ឌិត Kao បានសិក្សាអក្សរសាស្ត្រចិនបុរាណនៅផ្ទះជាមួយគ្រូបង្រៀនម្នាក់ និងបានសិក្សាភាសាអង់គ្លេស និងបារាំងនៅសាលាអន្តរជាតិមួយក្នុងទីក្រុងសៀងហៃ។

នៅឆ្នាំ 1948 លោកវេជ្ជបណ្ឌិត កៅ បានផ្លាស់គ្រួសាររបស់គាត់ទៅរស់នៅទីក្រុងហុងកុង។ នៅឆ្នាំ 1952 លោកវេជ្ជបណ្ឌិត កៅ បានបញ្ចប់ការសិក្សាមធ្យមសិក្សានៅមហាវិទ្យាល័យ St. Joseph។ បន្ទាប់មកលោកបានទៅប្រទេសអង់គ្លេសដើម្បីបញ្ចប់ការសិក្សាថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រផ្នែកវិស្វកម្មអគ្គិសនីនៅ Woolwich Polytechnic (ឥឡូវជាសាកលវិទ្យាល័យ Greenwich)។ នៅឆ្នាំ 1965 លោកវេជ្ជបណ្ឌិត កៅ បានទទួលសញ្ញាបត្របណ្ឌិតផ្នែកវិស្វកម្មអគ្គិសនីពីសាកលវិទ្យាល័យឡុងដ៍ និងបានធ្វើការជាវិស្វករនៅមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវទូរស័ព្ទ និងខ្សែកាបស្តង់ដារក្នុងទីក្រុង Harlow ប្រទេសអង់គ្លេស។

នៅឆ្នាំ 1970 លោកបានចូលរួមជាមួយសាកលវិទ្យាល័យចិនហុងកុង ដើម្បីបង្កើតនាយកដ្ឋានវិស្វកម្មអគ្គិសនី។ នៅឆ្នាំ 1974 លោកបានផ្លាស់ទៅទីក្រុង Roanoke រដ្ឋ Virginia សហរដ្ឋអាមេរិក ដើម្បីធ្វើការឱ្យក្រុមហ៊ុន ITT Corporation (ក្រុមហ៊ុនមេរបស់ Standard telephone and cable) ក្នុងនាមជាប្រធានអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ និងក្រោយមកជានាយកវិស្វកម្ម។ ក្នុងអំឡុងពេលនេះ ប៉ាតង់សំខាន់ៗជាច្រើនទាក់ទងនឹងខ្សែកាបអុបទិកត្រូវបានដាក់ជូន។ នៅឆ្នាំ 1982 លោកត្រូវបានតែងតាំងជាអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រប្រតិបត្តិដំបូងរបស់ ITT ហើយបានផ្លាស់ទៅរដ្ឋ Connecticut ជាកន្លែងដែលលោកក៏បានបម្រើការជាសាស្ត្រាចារ្យរងនៅសាកលវិទ្យាល័យ Yale ផងដែរ។ នៅឆ្នាំ 1987 លោកបណ្ឌិត Kao បានត្រឡប់ទៅសាកលវិទ្យាល័យចិនហុងកុងវិញក្នុងនាមជាអនុប្រធាន។ លោកបានចូលនិវត្តន៍នៅឆ្នាំ 1996 ហើយចាប់តាំងពីពេលនោះមក លោកបានកាន់តំណែងជាសាស្ត្រាចារ្យទស្សនកិច្ច និងមុខតំណែងកិត្តិយសជាច្រើន។

នៅឆ្នាំ ២០០៤ លោកវេជ្ជបណ្ឌិត កៅ ត្រូវបានគេធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យថាមានជំងឺភ្លេចភ្លាំង (Alzheimer's disease) ហើយលោក និងភរិយារបស់លោក គឺលោកស្រី ម៉ៃ-វ៉ាន់ ដែលជាអតីតអ្នកសរសេរកម្មវិធី Fortran ដែលលោកបានជួបក្នុងពេលសិក្សានៅទីក្រុងឡុងដ៍ក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៥០ បានផ្លាស់ទៅរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា ដើម្បីនៅជិតកូនៗរបស់ពួកគេ។ បន្ទាប់ពីលោកវេជ្ជបណ្ឌិត កៅ ទទួលបានរង្វាន់ណូបែល ភរិយារបស់លោកបាននិយាយនៅក្នុងបទសម្ភាសន៍មួយថា រង្វាន់នេះនឹងត្រូវប្រើប្រាស់ដើម្បីបង់ថ្លៃព្យាបាលរបស់លោកវេជ្ជបណ្ឌិត កៅ ដែលប្រហែលជាលើកដំបូងដែលរង្វាន់ណូបែលត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់គោលបំណងបែបនេះ។

តែមប្រៃសណីយ៍ហុងកុងមួយដើម្បីរំលឹកដល់លោកវេជ្ជបណ្ឌិត កៅ ត្រូវបានចេញនៅឆ្នាំ ២០១០។ បន្ថែមពីលើរង្វាន់ណូបែល លោកវេជ្ជបណ្ឌិត កៅ ក៏បានទទួលពានរង្វាន់ជាច្រើនផងដែរ រួមទាំងមេដាយហ្វារ៉ាដេ ក្នុងឆ្នាំ ១៩៨៩ មេដាយអាឡិចសាន់ឌឺ ហ្គ្រាហាំ ក្នុងឆ្នាំ ១៩៨៥ មេដាយម៉ាកូនី ក្នុងឆ្នាំ ១៩៨៥ និងសញ្ញាបត្រកិត្តិយសជាច្រើនពីសាកលវិទ្យាល័យ និងមហាវិទ្យាល័យនានាជុំវិញពិភពលោក។