1960-களில் கண்ணாடியின் சில இயற்பியல் பண்புகளைக் கண்டறிந்த சார்லஸ் காவ், தகவல் யுகத்தில் அதிவேகத் தரவுத் தொடர்புக்கு அடித்தளமிட்டார். இவர் "ஒளியிழைத் தொடர்பின் தந்தை" என்று அழைக்கப்படுகிறார். டாக்டர் காவின் முன்னோடிப் பணிக்கு முன்பு, ஒளிச் சிதறலால் ஏற்படும் அதிகப்படியான சமிக்ஞை இழப்பின் காரணமாக, கண்ணாடியிழைகள் தகவல்களைக் கடத்துவதற்குப் பொருத்தமற்றவை என்று பரவலாக நம்பப்பட்டது. கண்ணாடியைக் கவனமாகத் தூய்மைப்படுத்துவதன் மூலம், குறைந்தபட்ச சமிக்ஞை இழப்புடன் அதிக அளவிலான தகவல்களை நீண்ட தூரங்களுக்கு அனுப்பக்கூடிய மற்றும் தகவல்தொடர்புக்காக செப்புக் கம்பிகளுக்கு மாற்றாகப் பயன்படுத்தக்கூடிய மெல்லிய இழைகளின் கற்றைகளை உருவாக்க முடியும் என்பதை டாக்டர் காவ் உணர்ந்தார். அவர் 2009-ஆம் ஆண்டு இயற்பியலுக்கான நோபல் பரிசை கனடிய இயற்பியலாளர் வில்லார்ட் எஸ். பாயில் (1924-2011) மற்றும் அமெரிக்க விஞ்ஞானி ஜார்ஜ் ஈ. ஸ்மித் (1930-) ஆகியோருடன் பகிர்ந்து கொண்டார். அவர்கள் இருவரும் இணைந்து, ஒளித் தகவல்களை மின் சமிக்ஞைகளாக மாற்றும் ஒரு மின்னூட்ட-இணைப்பு சாதனத்தைக் கண்டுபிடித்தனர். தற்கால மருத்துவத் தகவல் தொழில்நுட்பமும் மின்னணுப் பதிப்புத் துறையும் சார்ந்திருக்கும் அகலப்பட்டைத் தகவல்தொடர்புகளை, ஒளியிழைகளும் மின்னூட்ட இணைப்புச் சாதனங்களும் சாத்தியமாக்குகின்றன; கண் மருத்துவச் சாதனங்கள் மற்றும் நுண்ணோக்கிகளில் உள்ள குறிப்பிட்ட பிம்பமாக்கும் கருவிகளும் அவ்வாறே செயல்படுகின்றன.

சார்லஸ் காவ், 1933-ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 4-ஆம் தேதி சீனாவின் ஷாங்காய் நகரில் பிறந்தார். வழக்கறிஞரான அவரது தந்தை, 1925-ல் மிச்சிகன் பல்கலைக்கழகத்தில் சட்ட முனைவர் பட்டம் பெற்றார். பின்னர், ஷாங்காயில் உள்ள சூச்சோ பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியரானார். சிறு வயதில், டாக்டர் காவ் வீட்டில் ஒரு தனி ஆசிரியரின் உதவியுடன் செவ்வியல் சீன இலக்கியத்தையும், ஷாங்காயில் உள்ள ஒரு சர்வதேசப் பள்ளியில் ஆங்கிலம் மற்றும் பிரெஞ்சு மொழிகளையும் பயின்றார்.

1948-ல், டாக்டர் காவ் தனது குடும்பத்துடன் ஹாங்காங்கிற்கு குடிபெயர்ந்தார். 1952-ல், டாக்டர் காவ் புனித ஜோசப் கல்லூரியில் தனது இடைநிலைக் கல்வியை முடித்தார். பின்னர், வூல்விச் பாலிடெக்னிக்கில் (தற்போது கிரீன்விச் பல்கலைக்கழகம்) மின் பொறியியலில் தனது இளங்கலைப் படிப்பை முடிக்க இங்கிலாந்து சென்றார். 1965-ல், டாக்டர் காவ் லண்டன் பல்கலைக்கழகத்தில் மின் பொறியியலில் முனைவர் பட்டம் பெற்று, இங்கிலாந்தின் ஹார்லோவில் உள்ள ஸ்டாண்டர்ட் டெலிபோன் மற்றும் கேபிள் ஆராய்ச்சி மையத்தில் பொறியாளராகப் பணியாற்றினார்.

1970-ல், அவர் ஹாங்காங் சீனப் பல்கலைக்கழகத்தில் மின் பொறியியல் துறையை நிறுவுவதற்காகச் சேர்ந்தார். 1974-ல், அவர் அமெரிக்காவின் வர்ஜீனியாவில் உள்ள ரோனோக்கிற்கு குடிபெயர்ந்து, ITT கார்ப்பரேஷனில் (ஸ்டாண்டர்ட் டெலிபோன் மற்றும் கேபிளின் தாய் நிறுவனம்) தலைமை விஞ்ஞானியாகவும், பின்னர் பொறியியல் இயக்குநராகவும் பணியாற்றினார். இந்தக் காலகட்டத்தில், ஃபைபர் ஆப்டிக்ஸ் தொடர்பான பல முக்கிய காப்புரிமைகள் தாக்கல் செய்யப்பட்டன. 1982-ல், அவர் ITT-யின் முதல் நிர்வாக விஞ்ஞானியாக நியமிக்கப்பட்டு கனெக்டிகட்டிற்கு குடிபெயர்ந்தார், அங்கு அவர் யேல் பல்கலைக்கழகத்தில் துணைப் பேராசிரியராகவும் பணியாற்றினார். 1987-ல், டாக்டர் காவ் ஹாங்காங் சீனப் பல்கலைக்கழகத்திற்குத் துணைத் தலைவராகத் திரும்பினார். அவர் 1996-ல் ஓய்வு பெற்றார், அதன் பின்னர் வருகைப் பேராசிரியர் பதவிகளையும் பல்வேறு கௌரவப் பதவிகளையும் வகித்து வருகிறார்.

2004-ல், டாக்டர் காவோவுக்கு அல்சைமர் நோய் இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. அதைத் தொடர்ந்து, 1950-களில் லண்டனில் படிக்கும்போது அவர் சந்தித்த, முன்னாள் ஃபோர்ட்ரான் நிரலாளரான அவரது மனைவி மே-வானுடன், தங்கள் பிள்ளைகளுக்கு அருகில் இருப்பதற்காக அவர்கள் இறுதியில் கலிபோர்னியாவுக்குக் குடிபெயர்ந்தனர். டாக்டர் காவோவுக்கு நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்ட பிறகு, அந்தப் பரிசு டாக்டர் காவோவின் மருத்துவச் செலவுகளுக்காகப் பயன்படுத்தப்படும் என்று அவரது மனைவி ஒரு பேட்டியில் கூறினார். ஒருவேளை, நோபல் பரிசு இத்தகைய ஒரு நோக்கத்திற்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டது இதுவே முதல் முறையாக இருக்கலாம்.

டாக்டர் காவோவை நினைவுகூரும் வகையில் 2010-ஆம் ஆண்டில் ஹாங்காங் அஞ்சல் முத்திரை ஒன்று வெளியிடப்பட்டது. நோபல் பரிசு மட்டுமின்றி, டாக்டர் காவோ 1989-ல் ஃபாரடே பதக்கம், 1985-ல் அலெக்சாண்டர் கிரஹாம் பதக்கம், 1985-ல் மார்கோனி பதக்கம் உள்ளிட்ட பல விருதுகளையும், உலகெங்கிலும் உள்ள பல்கலைக்கழகங்கள் மற்றும் கல்லூரிகளிலிருந்து எண்ணற்ற கௌரவப் பட்டங்களையும் பெற்றுள்ளார்.